مراحل زخم پای دیابتی

مراحل زخم پای دیابتی

پای دیابتی:

دیابت یک بیماری متابولیکی است که همراه با عوارض سیستمیک  و مزمن به تدریج افزایش می یابد. پای دیابتی ناشی از وجود ایسکمی ، فشار بیش از حد و عفونت در نتیجه بیماری شریان محیطی همراه با نوروپاتی و دیابت است. عارضه ای است که می تواند منجر به از دست دادن عضو شود.

مراحل زخم پای دیابتی

پای دیابتی به دلیل طولانی بودن مدت بستری در بیمارستان ، هزینه ، مرگ و میر بالا یکی از مهم ترین مشکلات سلامتی در سراسر جهان است. یک بیمار دیابتی با سن دیابتی 15 سال یا بیشتر با کنترل متابولیک ضعیف ، کاندیدای قوی برای توسعه پای دیابتی است. زیرا این دوره برای ایجاد نوروپاتی محیطی و نارسایی عروقی که منجر به ترومای بدون درد ، زخم ، عفونت و تغییر شکل پا می شود کافی است.

این یک توضیح پذیرفته شده عمومی است که زخم پای دیابتی ناشی از نوروپاتی محیطی ، بیماری شریان پا و عفونت است. وقایع آسیب شناختی که باعث فرایند تخریب می شود ، شامل ترکیبی از مکانیسم های مختلف مانند تخریب نوروپاتیک (اتونوم ، حرکتی ، حسی) ، واسکولوپاتی (میکرو و ماکروآنژیوپاتی) ، عفونت کنترل نشده ، ترمیم ضعیف زخم به دلیل اختلال در تولید کلاژن است. این عوامل بر عصب کشی ، تغذیه و حفظ یکپارچگی پا تأثیر می گذارد. اختلال در گردش خون در بیماران دیابتی به دلیل اختلال در اکسیژن و تامین مواد مغذی به بافت ها ، ایجاد زخم یا جلوگیری از بهبود زخم کمک می کند.

علاوه بر این ، شناخته شده است که افزایش قند خون طولانی مدت و کمبود انسولین در بیماران دیابتی مانند سایر بافت ها منجر به گلیکوزیلاسیون غیر آنزیمی  در بافت همبند اطراف مفصل و در نتیجه محدودیت در تحرک مفصل می شود. محدودیت تحرک مفصلی یک عامل مهم و موثر در تشکیل زخم است. با کاهش کشش در پا و مچ پا باعث افزایش فشار موضعی روی پا می شود. به طور کلی ، پس از ایجاد زخم ، عفونت اضافه می شود و اندازه رویداد از سطح شروع می شود و به بافت های عمیق گسترش می یابد.

مراحل زخم پای دیابتی

ارزیابی زخم پای دیابتی طبق طبقه بندی واگنر از نظر روش های درمانی مفید خواهد بود. در اینجا این مراحل وجود دارد:

مرحله صفر:

مواردی هستند که زخم دیابتی ندارند اما گروه پرخطر را تشکیل می دهند.  در این بیماران ، آموزش پای دیابتی باید به خوبی و به طور متناوب انجام شود. برای کنترل خوب قند خون ، باید انسولین درمانی آغاز شود. معاینه / آزمایشات شریان عصبی و محیطی باید انجام شود. فشارهای پا باید با پودوگرافی ارزیابی شود. کفی های ساده باید بر این اساس ساخته شوند.

مرحله 1:

زخم های سطحی هستند که به زیر لایه پوستی نمی روند. معمولاً تصویر با عفونت همراه نیست. زخم غالباً در نزدیکی پا قرار دارد و یک لایه ضخیم پینه روی زمینه وجود دارد. اندازه و عمق واقعی زخم باید با برداشتن لایه کالوس تعیین شود. اول از همه ، مراقبت از زخم و پانسمان باید انجام شود ، بار روی پا باید برداشته شود و به استراحت منتقل شود. برای این منظور می توان از کفش مخصوص، واکر و عصا استفاده کرد. اگر همراه این فرآیند عفونت نیز باشد ، آنتی بیوتیک های مناسب شروع می شود.

مراحل زخم پای دیابتیمرحله 2:

زخم پای دیابتی به تاندون ها، رباط ها و حتی تا فاسیا پیشرفت کرده است. با این حال ،  استئومیلیت وجود ندارد. اغلب با عفونت همراه است. با برداشتن بافت از زخم باید دبریدمان انجام شود و بلافاصله آنتی بیوتیک درمانی شروع شود. پا باید استراحت کند. عفونت باید تا بهبود زخم کنترل شود. انسولین درمانی باید به طور تهاجمی برای کنترل متابولیسم انجام شود.

مرحله 3:

زخم دیابتی همراه با بافت، استخوان را نیز درگیر می کند. از آنجا که با استئومیلیت همراه است ، باید از بی حرکتی پا اطمینان حاصل شود و رادیوگرافی پا باید میزان عفون در استخوان را تعیین کند. استئومیلیت معمولاً در زخم های عمیق نفوذپذیر با قطر بیشتر از 1 سانتی متر تشخیص داده می شود. آنتی بیوتیک درمانی با طیف گسترده باید با استفاده از کشت بافت همراه با انسولین درمانی فشرده برای مدت طولانی شروع و ادامه یابد. پس از کنترل عفونت ، استخوان قابل ترمیم است.

مراحل زخم پای دیابتیمرحله 4 و 5:

گانگرن در پا تشکیل شده است. در حالی که در درجه 4 گانگرن در پروگزیمال پا   وجود دارد ، در درجه 5 گانگرن به کل پا گسترش یافته است. آنتی بیوتیک درمانی باید بدون اتلاف وقت برای بیمار شروع شود. در صورت امکان ، از روش های محافظتی در پاشنه پا باید در قطع عضو استفاده شود ، اما قطع زیر زانو باید در موارد پیشرفته انجام شود.

درمان عفونت پای دیابتی از بخش های مختلفی نظیر تنظیم دیابت ، برداشتن بافت های نکروزه ، درمان جراحی ، درمان موضعی و درمان ضد میکروبی تشکیل شده است. در بیمار مبتلا به عفونت پای دیابتی ، انتخاب آنتی بیوتیک با توجه به نوع زخم ، ویژگی های عفونت ، نتایج کشت و حساسیت نمونه گرفته شده مطابق با قانون انجام می شود. با این حال ، درمان آنتی بیوتیکی باید در این بیماران بدون انتظار برای نتیجه کشت آغاز شود. زیرا در این بیماران ، عفونت در بافت نرم می تواند به سرعت به بافت های عمیق گسترش یابد ، که این امر درمان را دشوار می کند.

Source: www.izmirklinik.com

مقالات

آنتی بیوتیک زخم پای دیابتیپای دیابتیدرجه بندی زخم پای دیابتیدرمان زخم پای دیابتیدرمان زخم پای دیابتی با زالوزخم‌ پای دیابتیعکس زخم پای دیابتیکلینیک زخم پای دیابتیمراحل اولیه زخم پای دیابتی

دیدگاهتان را بنویسید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *