نکات مربوط به زخم های باز

نکات مربوط به زخم های باز


زخم باز چیست؟ 

وقتی فشار به پوست برای مدت طولانی اعمال می شود، می تواند از گردش خون در این ناحیه جلوگیری کند. این می تواند زخم هایی ایجاد کند که می توانند به راحتی عفونی شوند. زخم باز آسیبی است که شامل شکستگی خارجی یا داخلی در بافت بدن است که معمولاً پوست را درگیر می کند. تقریباً هر کسی در مقطعی از زندگی خود یک زخم باز را تجربه خواهد کرد. بیشتر زخم های باز جزئی هستند و در خانه قابل درمان هستند. سقوط، تصادف با اجسام نوک تیز و تصادفات رانندگی از شایع ترین علل زخم باز هستند. در صورت وقوع یک حادثه جدی، باید فورا به دنبال مراقبت های پزشکی باشید. این امر به ویژه در مواردی که خون ریزی زیاد باشد یا خون ریزی بیش از 20 دقیقه طول بکشد صادق است. 

زخم باز، پارگی پارگی بریدگی یا پارگی عمیق پوست شما است. تصادفات با چاقو، ابزار و ماشین آلات از علل شایع پارگی هستند. در مورد پارگی های عمیق، خون ریزی می تواند سریع و گسترده باشد. انحراف برداشتن پارگی جزئی یا کامل پوست و بافت زیرین آن است. بیرون زدگی معمولاً در هنگام تصادفات خشونت آمیز مانند تصادفات له کردن بدن، انفجار و شلیک گلوله رخ می دهد. خونریزی شدید و سریع دارند.

نکات مربوط به زخم های باز
نکات مربوط به زخم های باز

سایش:

ساییدگی زمانی اتفاق می افتد که پوست شما روی یک سطح زبر یا سخت ساییده یا خراشیده شود. راش جاده نمونه ای از سایش است. معمولاً خون ریزی زیادی وجود ندارد، اما برای جلوگیری از عفونت، زخم باید شسته و تمیز شود.

سوراخ کردن:

 سوراخ کوچکی است که توسط یک جسم بلند و نوک تیز مانند میخ یا سوزن ایجاد می شود. گاهی اوقات، یک گلوله می تواند باعث سوراخ شدن زخم شود. سوراخ ها ممکن است خون ریزی زیادی نداشته باشند، اما این زخم ها می توانند به اندازه ای عمیق باشند که به اندام های داخلی آسیب برسانند. اگر حتی یک زخم سوراخ کوچک دارید، برای تزریق واکسن کزاز و جلوگیری از عفونت به پزشک مراجعه کنید.

عوارض وجود زخم های باز:

عارضه اصلی زخم باز خطر عفونت است. اگر سوراخ، پارگی عمیق یا تصادف جدی داشتید و علائم خون ریزی یا عفونت قابل توجهی را نشان دادید، فوراً با پزشک خود تماس بگیرید. علائم خون ریزی شامل خون ریزی مداوم است که به فشار مستقیم پاسخ نمی دهد. اگر زخم نشان دهد ممکن است عفونت داشته باشید: افزایش زهکشی چرک ضخیم سبز، زرد یا قهوه ای چرک با بوی بد سایر علائم عفونت عبارتند از: تب بیش از 100.4 درجه تا نهایت (38 درجه سانتیگراد) برای بیش از چهار ساعت یک توده حساس در کشاله ران یا زیر بغل شما زخمی که خوب نمی شود. عوارض احتمالی ناشی از بریدگی یا سوراخ شدن زخم عبارتند از: 

  1. عفونت زخم
  2.  عفونت خون یا
  3.  سپسیس قانقاریا یک قطع عضو 
  4. از دست دادن عملکرد در ناحیه زخم آسیب عصبی آسیب اندام.

کمک های اولیه هنگام مواجه شدن با زخم ها:

بریدگی ها یا زخم های سوراخ شده که جزئی هستند ممکن است در خانه درمان شوند. برای بریدگی های شدیدتر یا زخم های سوراخ شده، مراقبت های پزشکی فوری ضروری است. برش ها ابتدا با پوشاندن محل بریدگی و اعمال فشار ملایم هرگونه خون ریزی را متوقف کنید. اگر بریدگی خون ریزی شدید دارد و نمی ‌توانید آن را متوقف کنید، فوراً به دنبال درمان پزشکی باشید. سپس، برش را با دستمال الکلی، شستشوی ضد عفونی کننده یا آب تمیز کاملاً تمیز کنید.

 یک پنبه را به پراکسید هیدروژن آغشته کنید و به آرامی آن را روی ناحیه برش بغلتانید تا تمیز شود. از موچین هایی که با الکل تمیز شده اند برای از بین بردن زباله های سطح برش استفاده کنید. اگر آشغال هایی را در برش مشاهده کردید، سعی نکنید آن را بردارید. از پزشک خود کمک بگیرید یا به نزدیک ترین اورژانس مراجعه کنید. پس از تمیز کردن برش، یک کرم آنتی بیوتیک روی آن بمالید. این می تواند از عفونت جلوگیری کرده و روند بهبود را تسریع کند. روی محل برش بانداژ بزنید. بانداژ را هر روز و هر زمان که خیس یا کثیف شد عوض کنید. بریدگی های عمیق تر ممکن است نیاز به درمان پزشکی داشته باشند. گزینه های درمانی برای بریدگی های عمیق شامل بخیه، منگنه یا بخیه مایع است.

چطور بفهمیم برای زخممان باید به پزشک مراجعه کنیم؟

نکات مربوط به زخم های باز
نکات مربوط به زخم های باز

اگر زخم با آسیب یا ترومای دیگر همراه باشد. اگر خون ریزی با وجود تلاش برای کنترل جریان خون ادامه یابد. اگر زخم نیاز به بخیه دارد. اگر زخم ناشی از گاز گرفتن حیوان یا انسان باشد. اگر زخم عفونی شده باشد. اگر شما یا بیمار واکسیناسیون کزاز ندارید یا ایمن سازی به روز نیست. پزشک بلافاصله زخم را درمان می کند تا از از دست دادن خون بیشتر جلوگیری کند یا از عفونی شدن آن جلوگیری کند. با این حال، پزشک آسیب های دیگر را نیز بررسی می کند. در برخی موارد، بیمار نیاز به عکس برداری با اشعه ایکس، سی تی اسکن یا MRI برای تعیین میزان آسیب دارد. برخی از زخم ها ممکن است روی سطح بزرگ به نظر نرسند، اما ممکن است آسیب بزرگی در زیر پوست وجود داشته باشد. اجسام خارجی نیز ممکن است وجود داشته باشند، مانند گلوله در زخم های گلوله، که قبل از بستن زخم باید برداشته شوند.

اگرچه می توانید برخی از زخم ها را در خانه درمان کنید، اما در موارد زیر باید به پزشک مراجعه کنید:

  • یک زخم باز عمیق تر از 1/2 اینچ است. 
  • خون ریزی با فشار مستقیم متوقف نمی شود.
  • خون ریزی بیش از 20 دقیقه طول می کشد.
  • خون ریزی نتیجه یک تصادف جدی است.

درمان هایی که پزشک برای زخم باز انجام می دهد:

پزشک ممکن است از تکنیک های مختلفی برای درمان زخم باز شما استفاده کند. پس از تمیز کردن و احتمالاً بی‌حس کردن ناحیه، پزشک ممکن است زخم را با استفاده از چسب پوست، بخیه یا بخیه ببندد. در صورت وجود زخم سوراخ شده ممکن است واکسن کزاز دریافت کنید. بسته به محل زخم و احتمال عفونت، پزشک ممکن است زخم را نبندد و اجازه دهد به طور طبیعی بهبود یابد. این به عنوان شفا با نیت ثانویه شناخته می شود، یعنی از پایه زخم تا اپیدرم سطحی. این فرآیند ممکن است به شما نیاز داشته باشد که زخم خود را با گاز بسته بندی کنید. اگرچه ممکن است این درمان زیبا به نظر نرسد، اما از عفونت و تشکیل آبسه جلوگیری می کند. درمان دیگری برای زخم باز شامل داروهای ضد درد است. در صورت وجود عفونت یا خطر بالای ابتلا به عفونت، پزشک ممکن است پنی سیلین یا آنتی بیوتیک دیگری را نیز تجویز کند. در برخی موارد ممکن است نیاز به جراحی داشته باشید. اگر قسمتی از بدن بریده شد، باید برای اتصال مجدد احتمالی به بیمارستان آورده شود. قسمت بدن را در گاز مرطوب بپیچید و آن را در یخ قرار دهید. وقتی مطب دکتر را ترک می کنید، ممکن است باند و پانسمان داشته باشید. هنگام تعویض باند و پانسمان، شستن دست ها و کار روی سطح تمیز بسیار مهم است. قبل از پانسمان مجدد زخم را کاملا ضد عفونی و خشک کنید. پانسمان ها و باندهای قدیمی را در کیسه های پلاستیکی بیندازید.

اندازه زخم هایی که نیاز به بخیه دارند:

اندازه به عنوان یک عامل تعیین کننده اندازه پارگی شما شاخص مهمی است که نشان می دهد آیا به بخیه نیاز دارد یا خیر. این شامل طول و عمق است. زخم شما احتمالاً نیاز به بخیه دارد اگر: عمق آن بیشتر از نیم اینچ است به اندازه کافی عمیق است که بافت چربی، ماهیچه یا استخوان در معرض دید قرار گیرد پهن یا شکاف دارد اندازه برش شما نیز در نحوه بسته شدن زخم نقش دارد. گاهی اوقات می توان زخم های کوچکتر و کم عمق را با استفاده از نوارهای چسب استریل به نام Steri-Strips بست. منگنه ها نیز ممکن است به جای بخیه ها استفاده شوند، به خصوص در مورد زخم های سر.

درمان زخم های جراحی:

درمان زخم جراحی گاهی به محل قرارگیری آن در بدن بستگی دارد. پانسمان های جراحی معمولاً روی زخم قرار می گیرند و ممکن است نیاز به تعویض منظم داشته باشند. پوست اطراف زخم جراحی احتمالاً باید با آب نمک و صابون تمیز شود. زخم ممکن است نیاز به آبیاری با آب نمک نیز داشته باشد. این شامل پر کردن سرنگ با آب نمک و اسپری کردن پوست اطراف زخم است. مراقبت در منزل مراقبت در منزل برای زخم جراحی ممکن است شامل برخی از روش‌های مشابه باشد، از جمله تعویض مکرر پانسمان و تمیز کردن. داروهای مسکن بدون نسخه نیز می توانند ناراحتی را کاهش دهند. اغلب، بیماران قبل از بهبود کامل زخم جراحی از بیمارستان مرخص می شوند. ضروری است که بیماران تمام دستورالعمل های مراقبت در منزل را رعایت کنند. پیروی از دستورالعمل ها به درستی باعث بهبودی و کاهش احتمال عفونت می شود.

علل زخم‌های جراحی می‌توانند با موارد زیر عفونی شوند:

 میکروب هایی که از قبل روی پوست شما هستند و به زخم جراحی سرایت می کنند میکروب هایی که در داخل بدن شما یا از اندامی که جراحی روی آن انجام شده است وجود دارد میکروب هایی که در محیط اطراف شما مانند ابزارهای جراحی آلوده یا روی دست ارائه دهنده مراقبت های بهداشتی وجود دارند. شما بیشتر در معرض خطر عفونت زخم جراحی هستید اگر: دیابت کنترل شده ضعیفی دارند با سیستم ایمنی خود مشکل دارید اضافه وزن یا چاق هستند سیگاری هستند مصرف کورتیکواستروئیدها (مثلا پردنیزون) جراحی کنید که بیش از 2 ساعت طول بکشد سطوح مختلفی از عفونت زخم وجود دارد: سطحی، عفونت فقط در ناحیه پوست است. عفونت عمیق تر از پوست به داخل عضله و بافت می رود اندام، فضا/ عفونت عمیق است و اندام و فضایی را که در آن جراحی کرده‌اید درگیر می‌کند.

بدون دیدگاه

دیدگاهتان را بنویسید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد.