دیابت-سلامت

دیابت-سلامت


سیستم سلامت

سلامت، در درجه اول بستگی به آموزش کارکنان دارد.بهترین نوع آموزش، درنتیجه محصولات و تکنولوژی‌های مؤثر و حمایت سازماندهی‌شده است.هرچند استانداردهای مراقبتی همیشه وجود ندارد.در حال حاضر باید درک پایه‌ای از مدیریت (زخم فشاری )   و (زخم پای دیابتی) وجود داشته باشد.کارکنان بهداشتی باید مشکل را شناسایی کرده، بدانند چکار باید بکنند .

 

سلامت
سلامت

این مقاله روی سه حوزه اصلی آموزش تمرکز دارد:

  • توانمندسازی بیماران، خانواده‌ها و مراقبت‌کننده‌ها.
  • سیستم سلامت
  • رفاه اجتماعی.

 عبارت اختصاری مفید برای آموزش، EDUCATION است به ترتیب شامل:

  • توانمندسازی،
  •  پیشرفت و به دست آوردن آنچه نیاز دارند،
  • درک مشکلات و خطرات،
  •  مراقبت،
  • حمایت کردن،
  • آموزش،
  • پژوهش،
  •  مشاهده و پرورش.

توانمند سازی بیماران ،خانواده ها و مراقبت کنندگان

وضعیت اجتماعی-اقتصادی بیمار، باهدف افزایش نقش بیمار در دست‌یابی به نتایج، باید مشخص شود.

حوزه‌های کلیدی شامل:
  • درک و فهم شرایط،
  • پیامدها و نحوه تحت تأثیر قرارداد بیمار،
  • دسته‌بندی خطر،
  • فهم گلایسمی و مدیریت آن در دیابت،
  • نحوه پیشگیری از تشکیل زخم،
  • نقش محافظت از پا از طریق آف لودینگ و اهمیت تبعیت بیمار،
  • مراقبت روزانه پا و پیگیری،
  • در صورت وجود مشکل،
  • بیمار باید چکار کند و با چه کسی تماس داشته باشد،
  • در صورت وجود زخم،
  • چطور آن را بپوشاند یا حمام برود،
  • افزایش سطح شناختی درباره درمان ها،
  • پیشگیری از عوارض و پروگنوز (پیش‌آگهی)،
  • درک نقش بیمار،
  • خانواده و مراقبت‌کننده در مدیریت زخم  و تطبیق آن با برنامه مراقبتی،
  • نحوه کمک و تشویق بیمار،
  • نحوه توضیح شرایط بیمار به سایرین.

بیمار باید قادر به کمک به پزشکش باشد.

شواهد اولیه در مالزی توصیه کرده است که آموزش بیمار در تسهیل فرآیند پیشگیری و درمان موفقیت‌آمیز بوده است.

آگاهی رسانی

می‌تواند شامل تعدادی فرم، بروشور، پوستر، جلسات گروهی، جلسات رودررو با پزشک و داروشناس، وب‌سایت باشد.

فیس بوک و رسانه‌های اجتماعی می‌تواند از طریق ارائه اطلاعات فیک (اشتباه)، مشکل‌ساز باشد.

آموزش بیماران باید بر اساس گایدلاین¬ها ی مبتنی بر شواهد باشد

دیابت
دیابت

 
 
 
 

بدون دیدگاه

دیدگاهتان را بنویسید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد.