تروما رویدادی است که در نتیجه یک اثر مکانیکی خارجی ناگهانی رخ می دهد، سلامتی را تهدید می کند و باعث آسیب جسمی و روحی می شود. زخم عبارت است از تخریب یکپارچگی پوست یا مخاط در اثر عواملی مانند ضربه، سقوط، ضربات قوی، فشار اتمسفر، اثرات حرارتی، (سوختگی)، برق گرفتگی و رادیواکتیویته است.

در نتیجه زخم، درجات مختلفی از اثرات و آسیب ممکن است در بدن ایجاد شود. بسته به شدت آسیب و ماهیت ناحیه آسیب دیده، ممکن است یک جراحت ساده یا آسیبی باشد که بر اندام های حیاتی تأثیر بگذارد و در مدت کوتاهی منجر به مرگ شود. آسیب ممکن است شامل ساختارهایی مانند رگ های خونی، ماهیچه ها، اعصاب نزدیک به زخم و همچنین اندام ها و بافت های داخلی باشد. هر چه زخم عمیق تر باشد، اندام ها و بافت های بیشتری تحت تأثیر این رویداد قرار می گیرند. علاوه بر این، خطر عفونت افزایش می یابد، زیرا ویژگی محافظتی پوست مختل خواهد شد .

جراحات ممکن است به شکل زخم های باز با اختلال در یکپارچگی پوست باشد یا ممکن است به صورت جراحات بلانت بر روی بدن بدون هیچ گونه علائم قابل مشاهده ظاهر شوند. ضربات بلانت به بدن، بافت های زیر پوست را خرد می کند، لایه ها و رگ های کوچک زیر پوست آسیب می بینند. مایع و خون به ناحیه آسیب دیده نشت می کند. با تراوش خون، رنگ پوست به سیاه یا آبی تغییر می کند. (اکیموز) اگر آسیب گسترده باشد، رگ های بزرگ پاره می شوند و به بافت های زیر جلدی نفوذ می کنند.

تجمع خون (هماتوم) در ناحیه آسیب دیده رخ می دهد. تجمع خون در آسیب های عروقی که با شکستگی اتفاق می افتد نیز دیده می شود. ورم و درد در ناحیه به دلیل تجمع مایع و خون وجود دارد.

آسیب بلانت

خطر خونریزی و عفونت در جراحات باز که یکپارچگی پوست و مخاط مختل می شود افزایش می یابد.

این زخم ها می توانند سطحی باشند یا با صدمات و شکستگی های جدی دیده شوند.

علائم شایعی که در جراحات باز دیده می شود خونریزی، درد و جدا شدن لبه های زخم است.

زخم باز

زخم های باز می توانند به روش های مختلفی ظاهر شوند .

  1. زخم سایشی :
  2. زخم ناشی از خراشیدگی است که در اثر از بین رفتن قسمتی از لایه بیرونی پوست در نتیجه مالش پوست بر روی سطح سخت (ریگ ها، سطوح دندانه دار، آسفالت و غیره) ایجاد می شود.

خونریزی مویرگی در ناحیه آسیب دیده، دیده می شود. این نوع زخم دردناک است زیرا ناحیه ای که انتهای عصب در آن به پایان می رسد تحت تأثیر قرار می گیرد.

  1. زخم بریدگی:

زخم بریدگی به زخمی گفته می شود که در اثر یک جسم نوک تیز  (شیشه، چاقو، چاقوی جیبی و غیره) ایجاد می شود. جسم تیز می تواند یک زخم صاف یا قطعه قطعه ایجاد کند.

برش ها یا سطحی هستند یا عمیق. در بریدگی های عمیق، بافت هایی مانند اعصاب، عروق و ماهیچه ها می توانند آسیب ببینند.

  1. زخم له شدگی:

در اثر له شدن زخم، قرار گرفتن در زیر آوار، حوادث رانندگی، افتادن وزن بر روی بدن، برخورد با سنگ، چوب، مشت و گیر کردن رخ می دهد. لبه های زخم کبود است. در مقایسه با زخم های بریدگی خطر خونریزی کم تری وجود دارد. آسیب به اندام های داخلی به دلیل شدت بالای آسیب می تواند زندگی را به خطر بیندازد.

  1. زخم خلیدگی:

زخم های خلیدگی به زخم هایی گفته می شود که با چاقو، سیخ، شیشه شکسته، گلوله و ابزار نافذ ایجاد می شود. عمق و عرض سطح زخم به طول و شکل جسم نافذ بستگی دارد. در این زخم ها عموماً عرض سطحی کم تر و عمق آن بیشتر است. ممکن است خونریزی دیده نشود، اما اگر عروق بزرگ، بافت‌ها و اندام ‌های داخلی در اثر شی در حال فرورفتن آسیب ببینند، ممکن است خونریزی جدی رخ دهد. بنابراین، عواقب تهدید کننده زندگی می تواند در صدمات خلیدگی رخ دهد .

  1. زخم تکه تکه شده:

زخم‌های تکه‌ ای زخم‌هایی هستند که از جدا شدن بخشی یا تمام پوست یا بافت ‌های زیر جلدی ایجاد می‌ شوند. صدمات جزئی ممکن است در حین تصادف با ماشین، در خانه، موتورسیکلت و کار با ابزارهای کوچک تعمیر رخ دهد. این نوع آسیب معمولا در سر، دست، بازو، ساق پا و پا دیده می شود.

بافت ها معمولاً از نواحی تشریحی خود جدا می شوند و خونریزی زیادی وجود دارد.

  1. زخم عفونی:

زخم‌ های عفونی زخم‌ هایی هستند که احتمال آلودگی میکروارگانیسم‌ها زیاد است. زخم هایی که خطر عفونت بالایی دارند عبارتند از:

زخم هایی با لبه های ناهموار

زخم هایی با بخیه های جراحی جدا شده

زخم هایی که در آن بافت های بسیار کثیف و عمیق (رگ ها، ماهیچه ها، اعصاب و غیره) آسیب دیده اند

زخم های ناشی از اسلحه، زخم هایی است که در اثر نیش موجوداتی مانند حشرات، مارها و سگ ها ایجاد می شود.

source: https://acikders.ankara.edu.tr/pluginfile.php/2376/mod_resource/content/1/6.hafta%20YARA%20VE%20YARA%20%C3%87E%C5%9E%C4%B0TLER%C4%B0.pdf

بدون دیدگاه

دیدگاهتان را بنویسید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد.